Loading...

Παρασκευή, 26 Νοεμβρίου 2010

ΖΟΣΕ ΜΟΥΡΙΝΙΟ: ΑΓΓΕΛΟΣ Η ΔΑΙΜΟΝΑΣ


Η ιστορία του Ζοσέ Μουρίνιο θυμίζει το παραμύθι της Σταχτοπούτας. Μπαίνει από μία χαραμάδα στο χώρο του ποδοσφαίρου και αρχίζει, σαν μάγος, να κάνει το ένα θαύμα μετά το άλλο. Όμως, η ιστορία του - που γράφεται ακόμα - δεν είναι παραμύθι. Είναι ο αγώνας ενός ανθρώπου με ισχυρή θέληση, ο οποίος κατά βάθος πιστεύει όπως ο γερο ψαράς του Χεμινγουέι ότι ο άνθρωπος νικιέται, αλλά δεν καταστρέφεται ποτέ. Είναι τα λόγια του Luis Lourenco από το βιβλίο του με τίτλο "ΖΟΣΕ ΜΟΥΡΙΝΙΟ:Προπονητής από ατσάλι"

Άγγελος ή δαίμονας; Πεφωτισμένος σίγουρα! Όταν ο διάσημος συγγραφέας Νταν Μπράουν συνέθετε το περίφημο δημιούργημά του, σίγουρα δεν θα μπορούσε να έχει στο μυαλό του τον Ζοσέ Μουρίνιο, τον οποίο πιθανότατα δεν θα έχει ούτε... ακουστά.

Κι όμως μοιάζει να εμπνεύστηκε τον κατάλληλο τίτλο για να περιγράψει έναν Ευρωπαίο με αγγελική όψη, δαιμόνιες εγκεφαλικές και ψυχικές δυνατότητες, αλλά ασφαλώς και μια πεφωτισμένη σκέψη που τον φέρνει διαρκώς ένα βήμα μπροστά από τους ανταγωνιστές του, ένα «καρέ» μπροστά από την εποχή του.

"Η τύχη ευνοεί τους πρωταθλητές". Λόγια από τον Ζοζέ Μουρίνιο, ενός ανθρώπου που σαν άλλως "Ναπολέων" έχει κατακτήσει την Αγγλία με την Τσέλσι την Ιταλία με την Ίντερ και τρις την Ευρώπη με Πόρτο και Ίντερ. Είναι σπουδαίος προπονητής και δεν είναι λίγοι όσοι τον παραδέχονται κορυφαίο στην Ευρώπη. Είναι καλλιεργημένος, παθιασμένος και μανιώδης με τη γνώση. Διαθέτει μεγάλη αυτοπεποίθηση και πιστεύει πολύ στη σημασία της πειθαρχίας, της οργάνωσης, των κινήτρων.

Ο χαρακτήρας του σίγουρα δεν τον κάνει πολύ συμπαθή σε πολλούς. Ψυχογραφώντας τον οι Αγγλοι και Ιταλοί δημοσιογράφοι τον έβγαλαν άρρωστα εγωιστή. Όμως όλοι αναγνωρίζουν ότι είναι ο πιο ταλαντούχος από τη νέα γενιά των Ευρωπαίων προπονητών. Διότι, ξέρετε, δεν μπορεί ο καθένας να γίνει ηγέτης. Ο Μουρίνιο όμως είναι γεννημένος ηγέτης. Γεννημένος νικητής.

Κι όλα αυτά φαίνονται στα δημιουργήματα του. Οι ομάδες του παίζουν και συμπεριφέρονται κατ' εικόνα και ομοίωση του. Οι παίκτες του δίνουν παραπάνω απ' όσο μπορούν και αντέχουν, έχουν μάθει να αλλάζουν τις τακτικές και τα συστήματά τους με το πάτημα ενός κουμπιού, ανάλογα με τον αντίπαλο και τις δυσκολίες του κάθε αγώνα. Κι ο προπονητής τους, πραγματική ιδιοφυία, έχει ανακαλύψει μια σπάνια μυστική συνταγή, με την οποία διορθώνει τα όποια λάθη του και πιάνει τον αντίπαλο στον ύπνο. "Παρακαλώ μην με αποκαλείτε υπερόπτη, άλλα είμαι πρωταθλητής Ευρώπης και νομίζω πως είμαι ξεχωριστός" ήταν τα λόγια του όταν ανέλαβε τον πάγκο της Τσέλσι.

Πολλοί είναι αυτοί που κατηγορούν τον Ζοζέ Μουρίνιο ότι δεν βάζει τίποτα πάνω από την καριέρα του. Ο ίδιος απορρίπτει κατηγορηματικά τις κατηγορίες και τονίζει ότι πάνω από όλα είναι η οικογένειά του. Για παράδειγμα, μετά την ήττα από την Μπενφίκα, στον τελικό του Κυπέλλου Πορτογαλίας, τότε που σκόραρε ο Φύσσας, όταν δηλαδή ήταν ακόμη προπονητής της Πόρτο κι έχανε το μοναδικό τίτλο από τους έξι που διεκδίκησε την τελευταία διετία δήλωνε κάνοντας την ανάγκη φιλοτιμία: "Οταν η Πόρτο έχανε το κύπελλο τα παιδιά μου μού είπαν: "Είσαι ακόμα ο καλύτερος μπαμπάς". Για μένα αυτό μετράει πάνω απ' όλα", δήλωνε ο Μουρίνιο. "Οταν τα παιδιά μου μιλούν έτσι, δεν με νοιάζει να είμαι ο καλύτερος προπονητής, αλλά ο καλύτερος πατέρας".




Ο "special one", ένας μετρ της ποδοσφαιρικής τακτικής, ένας κυνικός εκφραστής του «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα», μια διαρκής πηγή έμπνευσης και κινήτρου των εκάστοτε ποδοσφαιριστών του, δεν υπήρξε ποτέ ένας... φυσιολογικός άνθρωπος. Γι’ αυτό ξεχώρισε και ξεχωρίζει ακόμα. Γιατί ζει στη σκιά αλλά δεν έμαθε να καλύπτεται από αυτή. Γιατί έχει μια καλά αμειβόμενη εργασία, αλλά γνωρίζει ότι μπορεί ν’ αποκτήσει πολύ περισσότερα. Γιατί ξέρει να συμβουλεύεται τους φίλους, αλλά στο τέλος να λαμβάνει μια καθαρά δική του απόφαση. Γιατί διατηρεί εκείνο το μεράκι και τ’ ασίγαστο πάθος να πετύχει όσα οι άλλοι του είπαν ότι δεν μπορεί να καταφέρει.

Αλέξανδρος Κοζαρίδης

Δευτέρα, 15 Νοεμβρίου 2010

ΤΕΛΙΚΑ Η ΚΑΛΠΗ "ΜΑΥΡΗΣΕ" ΤΟΝ ΝΙΟΠΛΙΑ


Έντεκα μήνες και κάτι ημέρες διήρκησε η παραμονή του Νίκου Νιόπλια στον πάγκο του Παναθηναϊκού. Τελικά ο Κοζανίτης τεχνικός αποχώρησε από τον Παναθηναϊκό σήμερα το πρωί όπως φυσικά ήταν αναμενόμενο καθώς μέχρι και ο Νικόλαος Πατέρας που τον στήριζε μέχρι το βράδυ της Κυριακής άλλαξε απόφαση.
Ο πρώην τεχνικός των «πρασίνων» αποχώρησε από την Παιανία έχοντας στο παλμάρε του ένα νταμπλ με το «τριφύλλι».

Αυτό που κόστισε πολύ στον Μακεδόνα τεχνικό ήταν το γεγονός ότι, σε αντίθεση με πέρυσι, παρουσίασε μια ομάδα χωρίς ταυτότητα. Μια ομάδα που δεν είχε πλάνο ανάπτυξης.
Του κόστισε, επίσης, το γεγονός ότι δεν επέμενε σε κάποιες αποφάσεις του το καλοκαίρι, με αποτέλεσμα να αλλάζει αποφάσεις από τη μια στιγμή στην άλλη, όταν του έλεγαν ότι δεν υπήρχαν χρήματα για κάποιους ποδοσφαιριστές που ο ίδιος είχε ζητήσει. Τελος του κόστισαν οι σχέσεις που είχε με τους παίκτες. Αυτό δεν είναι κακό. Κάθε άλλο. Το κακό ήταν ότι αυτές οι σχέσεις παραέγιναν φιλικές, με αποτέλεσμα ο ίδιος ο Νιόπλιας να μην μπορεί να επιβληθεί και να χαθεί ο έλεγχος στα αποδυτήρια… Γι’ αυτούς, λοιπόν, τους λόγους έληξε άδοξα μια συνεργασία και χάθηκε ένα μεγάλο στοίχημα του Πατέρα.


Το θέμα είναι τι γίνεται τώρα??
Με έκπληξη πληροφορήθηκα ότι αναλαμβάνει στο Παναθηναϊκό υπηρεσιακός προπονητής ο Γιάτσεκ Γκμοχ. Όχι πως δεν αναγνωρίζω την αξία ενός τέτοιου προπονητή προς θεού!! Είναι όμως ο κατάλληλος για να καθίσει στον πάγκο των «πρασίνων» έστω και ως υπηρεσιακός, σε μία τέτοια φάση που το κλίμα στην ομάδα είναι κάκιστο μετά και το αποτέλεσμα με την Λάρισα?? Θα το μάθουμε λίαν συντόμως…

Πολλά ονόματα παρελαύνουν στο προσκήνιο με αυτά των Ντιέγκο Σιμεόνε Ζεσουάλδο Φερέιρα, Τζιαν Πιέρο Γκασπερίνι, Μαρθελίνο Γκαρσία Τοράλ, Χαβιέρ Αγκίρε .


Κατά την ταπεινή μου γνώμη θα έλεγα πως καταλληλότερος όλων είναι ο Φερέιρα καθώς είναι ένας προπονητής που δουλεύει άριστα το 4-3-3 , ξέρει να συμπεριφέρεται στις "βεντέτες" μιας ομάδας και αυτό που τον διακατέχει είναι η πειθαρχεία και η αυστηρότητα ..(βλ. Πόρτο, Μάλαγα).

Ίδωμεν.. Περιμένω με ανυπομονησία πάντως να δω ποιος θα είναι ο «εκλεκτός» αν και διατηρώ κάποιες επιφυλάξεις που δεν είναι ώρα να τις αναλύσουμε.